Volg Friso op Twitter
Strava
12 oktober 2012 door Friso

Inderdaad: het is oktober en ik blog over onze zomervakantie. Het moet niet gekker worden. Maar onze vakantie in Frankrijk is leuk genoeg om iets over te schrijven en nu heb ik een uurtje over. (Ja, nu al.) Dus waarom niet?

Het vakantieconcept van dit jaar is precies hetzelfde als vorig jaar. Ook nu hebben we geen plannen om ver weg te gaan. Drie dagen voor vertrek kijken we waar in Europa het de komende twee weken lekker weer is. In die regio zoeken we wat fietsmogelijkheden, een startcamping waar we onze auto kunnen dumpen en vervolgens pakken we de auto in, drogeren de kinderen met Smarties, Nuts, Mars en Aspirine en gaan rijden. Kind kan de was doen. 

Klik hier en lees meer...

8 mei 2011 door Friso

Ja, ik ken mensen die het in één dag kunnen, maar voor een kleine meid van nèt 5 is het toch een hele prestatie. 

(klikkerdieklik voor een grote kaart)

In de meivakantie fietsten we zo'n 270 kilometer over de Veluwe, over de Sallandse Heuvelrug en door Twente. Noor heeft hiervan toch zeker 200 kilometer zelf op de fiets gezeten. Grotendeels natuurlijk op de Follow-Me, maar ook een flink aantal kilometers helemaal zelfstandig. Op de laatste dag fietste ze ruim 15 kilometer over schelpenpaadjes, zonder duwen of andere hulp. Ik ben een trotse vader!

Klik hier en lees meer...

15 november 2010 door Friso

Mijn vorige post ging over de beklimming van de Pantokrator. Mooi gevolgd met GPS en inspirerend genoeg om een heel verhaal bij te schrijven. Voor de afdaling leek het me slimmer om de GPS maar uit te zetten. Ik zou eens de neiging kunnen krijgen om zo hard mogelijk naar beneden te gaan... Maar nerd zou nerd niet zijn: ik had nog altijd mijn Archos helmcamera liggen en wilde daar toch iets meer mee experimenteren.

Klik hier en lees meer...

4 november 2010 door Friso

"Road no good", zegt de jonge Korfioot. Als ik zijn auto eens bekijk, is zijn beoordelingsvermogen op de kwaliteit van wegen heel relatief. In negatieve zin dan. De gedeukte oude Mazda krijgt ongetwijfeld heel wat onverharde kilometers voor de kiezen. Toch heeft hij net in houtje-touwtje-engels bevestigd dat dit de onverharde doorsteek is naar Strinylas, de weg waar ik naar op zoek ben. Nog één grijns en een zwaai en weg is hij weer.

Klik hier en lees meer...

11 februari 2010 door Friso

Lanzarote. Da's eigenlijk Spanje. En Spanje is voor ons een uitermate riskante onderneming, wat het weer betreft. Hoe dan ook: we wilden graag even uit de winterkou en sneeuwprut. We wilden een lekker zonnetje en niet te ver vliegen. Bovendien wilde ik het jaar weer eens sportief beginnen. Als je dat allemaal bij elkaar optelt, kom je bijna automatisch op Lanzarote uit. Geliefd doel voor wielrenners en triathleten. Maar ook voor zonzoekers natuurlijk. Ook wanneer dat mensen zijn die in Spanje altijd regen (of sneeuw...) hebben. Klik hier en lees meer...

16 november 2009 door Friso

De vraag is: was ik op hol geslagen, of mijn hartslagmeter? Ik ben best serieus aan het trainen, maar dit lijkt me toch te gek...

18 november 2008 door Friso

Olé! Eindelijk hebben we in Spanje een keertje lekker weer. Nog steeds is het koud, maar in het zonnetje ziet het leven er toch lekker uit. En eindelijk komen we eens toe aan de heerlijke clichés van het Spaanse binnenland. Wijn, tapas en stoere koebeesten natuurlijk. Eigenlijk geloofde ik er niet meer in. We waren inmiddels drie keer samen in Spanje geweest en het werd van kwaad tot erger.

In een grijs verleden waren we al eens in Andalusië, een vakantie die begon met een gezagvoerder die omriep dat het "in Malaga 6 graden" was, waarna het halve vliegtuig zich afvroeg of hij wellicht 16 graden bedoelde... maar helaas. Een week van kou, sneeuw, wind, ziekte en narigheid was ons deel. Al stapten we toen snel van ons idee om veel te fietsen af en gingen we op stedentrip naar oa Granada. Hartstikke mooi hoor, daar niet van. Maar niet de manier waarop we het land wilden zien. Vervolgens waren we natuurlijk in 2004 bij Rob & Annie, wat achteraf bezien een prachtig zonnige vakantie was ;-) en in 2006 half bij Rob en Annie en half in een ander huisje met de schoonfamily. Volledig verregend en versneeuwd kwamen we weer thuis. Hoe dan ook: Siem drukte nog één keer deze volstrekt zonzekere bestemming door. Met de afspraak dat als het nu weer bar weer zou zijn, we nooit meer een voet op Spaanse bodem zouden zetten...

En hoera! Het onmogelijke wordt mogelijk. Een prachtige week was ons deel. We (ere wie ere toekomt: Siep) hadden een trip gepland die in drie blokken uiteen viel. Alles rondom het Andalusische bergstadje Ronda. Eerst een paar dagen in een appartementje in een finca buiten het stadje, daarna een paar dagen in een hotel in de stad en daarna weer terug naar de finca.

Klik hier en lees meer...
5 februari 2006 door Friso

Geheel sufgewerkt besloten we dat wel wel weer eens recht hadden op een weekje rust. Omdat het de vorige keer goed bevallen was en omdat er hoognodig computerles gegeven moest worden, gingen we voor een habbekrats met Vueling naar Valencia, alwaar we een schitterende Ford bejaardenmobiel oppikten (die bij nader inzien de beste auto bleek die we ooit in Spanje gehuurd hebben) en tuften daarmee via een gezellige omweg naar Lliber... We wisten dat we met het weer een gokje namen. Het kán wel eens minder zijn, zo eind januari - begin februari. Dat hebben we geweten!

Je kijkt op een doordeweekse maandagmorgen uit je raam en wat zie je: dat het gesneeuwd heeft! In NL helemaal niet zo vreemd, maar hier doen ze dan of het heel apart is. Ik had echter bedacht om ook wat te fietsen, dus besloot ook met de sneeuw toch nog een stukkie te gaan. Ik was al twee keer eerder halfbevroren thuis gekomen, dus dacht dat het niet veel slechter kon. Vandaar dat ik een mooi ritje uitzocht, via de Col de Rates naar Castell de Castells en dan rechtsom via Alcalali weer terug.

Sja, dat bleek dus niet helemaal intelligent. In Spanje hebben ze namelijk geen idee van strooien, bijvoorbeeld. Ik ging dus nog aardig lekker de Col de Rates op, maar ontdekte tijdens het laatste stuk al wel dat het redelijk glad was. Mijn achterwiel begon wat door te slippen... Op het uitzichtpunt waar we vorig jaar Rates opgepikt hadden (zie het vorige tripje naar Spanje) ging ik bijna op mijn plaat.

Toen vervolgens een gele Renault Megane, die net over de pas was komen rijden, op een halve centimeter van een betonblok tot stilstand kwam, zakte de gedachte tussen mijn oren dat het wel eens behoorlijk glad zou kunnen zijn. Ik verkende dus eerst de verdere route naar boven maar lopend. En vallend, trouwens. Helaas: Col de Rates vandaag geen goed idee. De rit naar beneden bleek uiteindelijk langer te duren dan de rit naar boven. Ik heb de eerste paar kilometer maar gelopen, want er lag te veel ijs om op de fiets af te dalen. (Jah, béétje dom, dat wel.)

's Middags ging het gelukkig weer regenen. Zodat we in alle rust onze auto in konden ruimen om te kunnen verkassen naar Cap de la Nou. Voor de tweede keer maakten we mee dat de rivier vol water stond. Uniek! (Hoi hoi hoi ;-) 

Vader Bram had daar een huis gehuurd, waar we ook nog een paar dagen in zouden verblijven. Intussen knapte het weer gelukkig énorm goed op! (NOT) Op woensdag vonden we het mooi geweest. Heilige regel op vakantie: als het regent, ga je naar een museum. In de auto naar Valencia dus. Daar was het trouwens best prima weer. We bezochten het gloednieuwe, maar helaas reeds in staat van verval verkerende aquariumcomplex. Afgezien van de prijs echt een aanrader. Wij zijn bepaald geen vis- of duikliefhebbers, maar dit is toch wel heel mooi om te zien. Gauw gaan kijken, voordat de boel in elkaar gestort is. De dolfijnenshow kan trouwens rustig overgeslagen worden.

Donderdag was het weer prima. Om toch nog een béétje sociaal te zijn, bleef de fiets thuis en gingen we een stukje lopen. Boven Javea/Xábia maakten we een aardige wandeling. Vanuit de haven omhoog, de bergen langs naar de vuurtoren en dan via de ruines van de molens weer terug. (Sjees, ik voel me de laatste tijd al zo Don Quichotte, moet ik nog langs die molens óók...)

Op vrijdag maakten we - zoals dat natuurlijk hoort wanneer je met je schoonouders op vakantie bent - een tripje met de auto ;-) We bezochten het schitterende kasteel van Xátiva.

Zaterdag was het weer over met de pret. Vliegen met Vueling beviel prima. Zelfs het luchthavenpersoneel deed ontzettend netjes met de fiets. Voor Spanje een geheel nieuwe ervaring.

Volgende keer zoeken we een zon-zekere periode uit!

20 april 2005 door Friso

Ik heb hem al bijna twee jaar in bezit, dus het werk hóóg tijd dat mijn matglanzend racemonstertje op de site kwam... Als mensen vragen waar ik nu op rondfiets, dan kan ik zeggen: "Een échte Van Hoeyen!" Wat me wel erg doet denken aan "It's an original Van Heusen! You mean the original Van Heusen!" maar dat geheel terzijde...

Klik hier en lees meer...

4 augustus 2003 door Friso

Toen onze vrienden Rudy en Mariska dit voorjaar naar Wenen verkasten, leek het ons een goed idee om tijdens onze zomervakantie Oostenrijk eens te verkennen. Zo konden we een paar vliegen in één klap slaan. Voor Mariska kwam het ook leuk uit. Normaal fietst ze meestal in haar eentje, want Rudy verkiest een beschaafd en zweetloos bestaan, dus voor haar was er nu de gelegenheid om eens samen met anderen op pad te gaan.

Klik hier en lees meer...